Nowe rozporządzenie w sprawie transgranicznego przemieszczania odpadów (The Waste Shipment Regulation / EVOA)

eksport odpadów w unii europejskiej

Od 20 maja 2024 r.  w Polsce obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1157 w sprawie transgranicznego przemieszczania odpadów (EVOA), które uchyla dotychczasowe rozporządzenie (WE) nr 1013/2006. Do 21 maja 2026 r. stosuje się głównie stare procedury, ale już niebawem rusza pełna digitalizacja i nowe, znacznie surowsze zasady. Jakie zmiany wprowadza nowe rozporządzenie i jakie będzie miało to konsekwencje dla przedsiębiorców zajmujących się transportem odpadów?

Od 20 maja 2024 r.  w Polsce obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1157 w sprawie transgranicznego przemieszczania odpadów (EVOA), które uchyla dotychczasowe rozporządzenie (WE) nr 1013/2006. Do 21 maja 2026 r. stosuje się głównie stare procedury, ale już niebawem rusza pełna digitalizacja i nowe, znacznie surowsze zasady. Jakie zmiany wprowadza nowe rozporządzenie i jakie będzie miało to konsekwencje dla przedsiębiorców zajmujących się transportem odpadów?

 

Dlaczego Unia Europejska przejmuje pełną odpowiedzialność za odpady?

Unia Europejska od wielu lat kładzie duży nacisk na ochronę środowiska, zdrowie ludzi oraz gospodarkę o obiegu zamkniętym, co znajduje odzwierciedlenie w Pakiecie OCEAN (2018) i Europejskim Zielonym Ładzie. Liczne skandale związane z eksportem odpadów do Azji (np. Operation Sofia z 2019 roku, gdzie zatrzymano tysiące nielegalnych kontenerów) ujawniły jednak skalę problemu, z którym zmaga się Europa. Każdego roku eksportowano bowiem poza granice UE ok. 10 mln ton odpadów, z czego 80-90% podlegało nielegalnym praktykom.

Odpowiedzią na te problemy jest nowe rozporządzenie w sprawie transgranicznego przemieszczania odpadów (The Waste Shipment Regulation, EVOA), które wprowadza zasadę „odpadów UE dla UE”, zatrzymując ich obieg w obrębie Wspólnoty i eliminując nielegalny eksport. Kluczowym motywem jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r., co dla Polski oznacza rozwój recyklingu wewnętrznego kosztem rynków Azji i Afryki, gdzie w 2018 r. zamknięto granice dla unijnych plastików.

 

Co reguluje EVOA?

Rozporządzenie (UE) 2024/1157 (EVOA) precyzyjnie określa zakres transgranicznego przemieszczania odpadów, obejmując następujące kategorie (art. 4-10):

  • wysyłki wewnątrz UE – transport odpadów między państwami członkowskimi do odzysku, recyklingu lub unieszkodliwienia;
  • eksport i import z krajami trzecimi – przemieszczanie poza granice UE, w tym kraje OECD i nie-OECD;
  • tranzyty przez UE – odpady przechodzące przez terytorium Wspólnoty bez przetwarzania.

EVOA wprowadza również szczegółową klasyfikację odpadów, która jest zawarta w załącznikach III–VI. Odpady zostały podzielone na trzy główne grupy:

  • zielona lista – obejmuje odpady, które nie są uznawane za niebezpieczne (np. metale, papier, szkło), i które nie podlegają specjalnym procedurom w obrębie Unii Europejskiej;
  • bursztynowa lista – zawiera odpady potencjalnie niebezpieczne, których przemieszczanie wymaga zgłoszenia i uzyskania zgody odpowiednich organów państwowych;
  • czerwona lista – obejmuje odpady wyraźnie niebezpieczne (np. odpady chemiczne, niektóre odpady medyczne), dla których wymagana jest pełna procedura notyfikacyjna.


Warto zwrócić uwagę, że rozporządzenie EVOA wprowadza również wyjątki od stosowania ogólnych zasad. Do tych wyjątków należą odpady radioaktywne (regulowane przez Rozporządzenie EURATOM), odpady objęte Konwencją Bazylejską, tymczasowe przemieszczenia odpadów czy odpady z katastrof naturalnych, podlegające procedurze uproszczonej. Ponadto, regulacja EVOA nie dotyczy odpadów już przetworzonych ani tych, które pozostają w granicach jednego państwa członkowskiego.

Najważniejsze zadania Waste Shipment Regulation


Waste Shipment Regulation nie tylko
reguluje transport odpadów, ale też ustala strategiczne cele i wiążące zasady, które wprowadzają zmiany w podejściu do zarządzania odpadami w UE. Główne cele to:

  • ukierunkowanie na gospodarkę o obiegu zamkniętym, tak aby odzyskiwać metale, tworzywa i papier w Europie, a nie eksportować surowce wtórne do Azji;
  • ograniczenie luk w śledzeniu transportu odpadów;
  • ochrona krajów rozwijających się przed rolą tzw. europejskiego wysypiska;
  • redukcja emisji CO₂ z transportu transkontynentalnego.

 

Procedury krajowe w UE – jak to działa w praktyce?

EVOA wprowadza 2 główne procedury dla przemieszczania odpadów na terenie Unii Europejskiej, zależnie od przeznaczenia odpadów.

  • Procedura dla odzysku i recyklingu („zielona ścieżka”) – odpady z zielonej i bursztynowej listy (metale, papier, tworzywa sztuczne) wymagają elektronicznego zgłoszenia przez system WIIS do państw wysyłki, tranzytu i przeznaczenia. Zgłoszenie musi być zatwierdzone przez wszystkie te państwa w ciągu 30 dni. Co ważne, od 21 maja 2026 r., procedura zostanie skrócona do 4 dni dla zakładów ze wstępną zgodą unijną, co znacznie przyspieszy legalny eksport surowców wtórnych, np. do Niemiec czy Holandii. 
  • Procedura dla unieszkodliwienia („czerwona ścieżka”) – dotyczy odpadów przeznaczonych do spalania, składowania lub chemicznej neutralizacji, nawet jeśli pochodzą z zielonej listy. Wymaga pełnej notyfikacji, w tym tzw. tacy zwrotnej (obowiązek zwrotu niewykorzystanych odpadów), a także fizycznych kontroli granicznych. Ponadto, odpady muszą być śledzone przez WIIS aż do miejsca docelowego. Cały proces trwa od 45 do 60 dni i nie przewiduje wyjątków.

 

Eksport odpadów poza UE

W ramach Waste Shipment Regulation wprowadzono najostrzejsze zasady eksportu odpadów w historii UE, które dzielą kraje trzecie na dwie grupy: OECD i nie-OECD.

  • Eksport odpadów do krajów OECD (USA, Japonia, Korea Południowa) wymaga zgody kraju docelowego i niezależnego audytu instalacji odbiorcy (co 3 lata). Firma eksportująca odpady musi dostarczyć szczegółowy raport RWM, polisę na tacę zwrotną i plan transportu z GPS, a cała procedura trwa 60 dni.
  • Eksport do krajów nie-OECD (Azja, Afryka, Ameryka Łacińska) podlega skrajnie restrykcyjnym zasadom, w tym obowiązkowemu audytowi RWM i pisemnej zgodzie kraju docelowego. Od 21 listopada 2026 r. wprowadzony zostanie tymczasowy zakaz eksportu plastików (na 2,5 roku), a także całkowity zakaz unieszkodliwiania (spalanie, składowanie) odpadów w tych krajach.

 

Co EVOA zmienia dla polskich firm? 

Wprowadzenie Rozporządzenia 2024/1157 (EVOA) ma znaczący wpływ na polski sektor zarządzania odpadami, w tym na eksporterów, recyklerów i spedytorów. Dla eksporterów, którzy odpowiadają za około 40% polskiego rynku odpadów, nowe przepisy oznaczają poważne zmiany. W wyniku zaostrzenia regulacji wielu polskim firmom trudno będzie utrzymać dotychczasowe rynki, zwłaszcza w Azji.

Z drugiej strony, recyklerzy mogą zyskać na nowych przepisach, szczególnie dzięki tzw. zielonej ścieżce. Dzięki temu rozwiązaniu dla firm posiadających wstępną zgodę unijną procedura transportu odpadów do odzysku i recyklingu w UE stanie się znacznie szybsza. Czas oczekiwania na zgodę skróci się do zaledwie 4 dni, co może znacząco poprawić konkurencyjność polskich recyklerów na rynku unijnym.

Spedytorzy, odpowiedzialni za organizację transportu, będą z kolei musieli dostosować swoje systemy do nowego systemu WIIS (elektronicznego zgłaszania przemieszczania odpadów). Dodatkowo do maja 2026 r. wprowadzone zostaną obowiązkowe szkolenia GIOŚ, które będą miały na celu przygotowanie firm do nowego reżimu. Warto zauważyć, że GIOŚ zapowiada 500+ kontroli rocznie, a za nieprzestrzeganie przepisów przewidziane są kary sięgające 10 mln EUR.